gel-gitler...4
16/12/2007 -Kategori: Gel-gitler
Saglam sandigim butun kalelerim birer birer yikiliyordu. Uzun yillar dogruluguna inandigim hersey zelzeleye tutulmuslardi. Gelecege ait duslerim vardi gercege donusturmek inanciyla. Oysa duslerim kabusa donusuyordu. "Yikilma sakin" diyordu ya sair, sanki inadina yikiliyordum. "Sana durlanmis kelimeler getirecegim" diyordu. Ben yine inadina kirlenmemis kelimeler biriktiriyordum. Kullanmaya kiyamadigim kelimeler biriktiriyordum. Saniyordum ki, yada oyle biliyordum, kirlenmeyen kelimeler daha degerlidir. Oysa kirlenmemis kelimenin temiz olmanin ne demek oldugunu, durlanmak ihtiyacini bilemiyecegini, bilmiyordum. Surlarim savas halindeyken ben teyakkuzda bekliyordum yikilmak korkusuyla, belki de teslim olmak. Kalelerim bir bir duserken, ben kendime yenik dusuyordum, kendime teslim oluyordum.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
gel-gitler 3...
7/12/2007 -Kategori: Gel-gitler
Birakmistim artik gecmis ile ugrasmaktan, surekli yaralanmaktan. Yaralarimi sarmaliydim bir bir. Bu sekilde kendimi ne kadar telkin etmeye calistiysam da unutulmuyordu. Yasananlar silinmiyordu hayattan, hafizadan. Dinledigim bir melodi yuregimi yakiyorsa, damlalar bosaliyorsa yanaklarima, yuregim aciyorsa... Nafile unutma cabalarim. Insanoglu ne diye unutmak ister ki yasadiklarini, o unutsa da hatirlatacak olan vardir mutlaka. Hesabi unutsa da insan hatirlatiyor ona zaman...
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
gel-gitler 2...
16/11/2007 -Kategori: Gel-gitler
Huzun, kendimi en yakin hissettigim duygu. Nedendir bilmem ne cok mutlu olmayi istiyorum su dunya hayatinda, nede cok karamsar. Karamsar olmak inancima ters. Bunun bilincindeyim. Lakin an oluyor bundan kendimi alamiyorum. Yine de oyle anlarda hani bir cocugun yeni yurumeye baslamasinda ki dususleri olur ya. Zoraki bir kalkis tekrar ayaga ve yurumeye devam etme eylemi, oylesi birsey. Her karamsarlikta bir insirah iyi gidiyor. "Her zorlukla beraber bir kolaylik vardir" ayeti yuregime su serpiyor. "umutsuzluga dustugunuzda dostunuz iblis olur" sozunu animsayinca irkilir ve kendime gelirim. Bilirim ki, "bu dunya hayati bir oyun ve eglenceden ibarettir." Buna ragmen kendime en cok huznu yakistiririm. Icinde yasadigimiz alemde mutluluk adina birseylerin eksik olduguna inaniyorum. Belki de bu dunya hayatinin geciciligi, gelip gidisimiz. Nedendir bilmem hep bir misafirmisim hissi vardir bende. Goc etmekten, bir yerden bir yere tasinmaktan nefret etmeme ragmen sabit olma taraftari bir durus sergilesemde hayatta, tam bir kalici eylem icinde olamiyorum. Huzun belki de bu yuzden yakin bana. Belki de hep kaybetme korkusu, dedi ve uzaklara bakti.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
gel-gitler 1...
13/11/2007 -Kategori: Gel-gitler
Yaratilisimin bir gayesi vardiysa ve ben buna iman etmis isem, bu siradanliktan kurtulmaliydim.Zamani bozuk para gibi harcamamaliydim. Iman kalbi bir is idiyse, kalbimdeki iman zerrelerime nufus etmeliydi. Olmasi gereken buydu. Mutlak bir itaat. Yaradana tam bir teslimiyet, butun benligimle. Mekandan ve zamandan munezzeh olan, rahman ve rahim sifatiyla bizi kusatana kulluk gorevimi yerine getirmekten aciz isem, esref-i mahlukat oldugumu iddia etmek abes degilmiydi. Hani Rahman "Halife" olarak insani yaratmisti ve o insan Rahman'dan baska herseye kulluk etmisti de birtek mutlak iman edenler "Allah'in halifesi olma bilincine ermislerdi. Oyle ise mutlak iman beraberinde halifeligi de getiriyordu. Kulluk bilincini diri tutuyordu insanda...
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
gel-gitler...
5/11/2007 -Kategori: Gel-gitler
"Gecen zaman icimi acitsa da donup pesine kosmanin bir anlami yok artik. Gecen gecmistir. Yazmak artik esgisi gibi dost gelmiyor. Icimi acmak, harflere, kelimelere dokmek bile artik agir geliyor. Sustukca icimdekilerin biriktigini fark ediyorum. Bazen an geliyor volkan misali patliyacagimi saniyorum ama yine susuyorum. Konusmak yazmakla es mi bilmiyorum. Insan yazdigi nisbette konusabilir mi ya da konustugu nisbette yazabilir mi bunu da bilmiyorum. Beynimin kivrimlarinda dolanirken hicbir sey bilmedigimin farkina variyorum. Bu iyiye mi yoksa kotuye mi alamet, suan onu da bilmiyorum. Susmak icimdeki savasi disari cikaramamak! Sanirim dusunemiyorum. Hayat susmayi ogrettigi kadar haykirmayi ogretmeliydi. Yenik mi dusuyorum yoksa farkinda olmadan zamana, hayata ve kendime. Ciddi anlamda toparlanmaliyim." dedi. Sustu.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı