Yıkılma Sakın / Ismet Ozel
9/12/2007 -Kategori: Siir Kosesi
Yıkılma Sakın
Sana durlanmış kelimeler getireceğim
pörsümüş bir dünyayı kahreden kelimeler
kelimeler, bazıları tüyden bazısı demir
seni çünkü dik tutacak bilirim
kabzenin, çekicin ve divitin
tutulduğu yerden parlayan şiir.
Zorlu bir kış geçirdim, seninki gibi neftî
acıktım, bitlendim, bir yerlerim sancıdı
sökmedi ama hoyrat kuralları faşizmin
çünkü kalbim aşktan çatlayıp yarılırdı.
Her sabah çarpışarak çekilirdi karanlık alnacımdan
acılar bile duymadım kof yürekler önünde
beynim her sabah devrimcinin beyniydi
ayaklarım donukladı gelgelelim
sağlığın yerinde mi?
Yaraların kabuğu kolayca kaldırılıyor
halkın doğurgan dünyasına dalmakla
onların güneşe çarpan sesini anlamayan
dört duvarın, tel örgünün, meşhur yasakların sahipleri
seyir bile edemezken içimizdeki şenliği
yılgı yanımıza yanaşamazken
bizi kıvıl kıvıl bekliyorken hayat
yıkılmak elinde mi?
Boşuna mı sokuldu bankalara
petrol borularına kundak
kurşun işçinin boynunu boşuna mı örseledi
varsın zindanların uğultusu vursun kulaklarımıza
yaşamak
bizimçün dokunaklı bir şarkı değil ki.
Bu yürek gökle barışkın yaşamaya alışmış bir kere
ve inatla çevrilmiş toprağın çılgarına
yazık ki uzaktır kuşları, sokaklarıyla bizim olan şehir
ama ancak laneti hırsla tırpanlayamamak koyuyor insana
öpüşler, yatağa birden yuvarlanışlar
sevgiyle hatırlansa bile hatta.
Köpüren, köpürtücü bir hayatın nadasıdır kardeşim
bütün devrimcilerin çektikleri
biliriz dünyadaki yorgunluk habire mızraklanır
dağlarda gürbüz bir ölümdür bizim arkadaşlarınki
pusmuş bir şahanız şimdilik, ne kadar şahan olsak
ama budandıkça fışkıran da bizleriz
ölüyoruz, demek ki yaşanılacak.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
ismet ozel
14/5/2007 -Kategori: Siir Kosesi
KADIN ŞAİRLER AŞKTAN
BAHSETTİKLERİ ZAMAN
Kadın şairler aşktan bahsettikleri zaman
Mangalın küle mahcubiyeti artar
Divitlerin ucu eğrilir akıtmaya başlar hokkalar
Ayırır denizin kibrini bin parçaya ünlü keman
Donup kalır kadın şairler aşktan bahsettikleri zaman
Kefesi kibrit çöpü hissiyle ağdırılan terazi
Duyulur arş-ı âlâda ipsiz birinin çürümüş tahta perdelere
Attığı yumruk tangır tungur
Kala kalır açık kalır tentürdiyot şişesinin kapağı
Kadın şairler aşktan bahsettikleri zaman
İşitmek istemezsin çığlık istemezsin ah ü enîn
Nedir bu dersin ciyak ciyak
Sırası mıydı şu öğle vakti.
Kadın şairler aşktan bahsettikleri zaman
Kilidiyle kırk yıldır nikâh altında kalan defter yanar
Kilit kalır nikel kilit alevlerin büktüğü nikel kilit
Kadın şairler aşktan bahsettikleri zaman
Kadın şairler aşktan bahsettikleri zaman
Akvaryuma dalıp gitmek sırası bir türlü bize gelmez
Biblonun boyasındaki çatlağı fark ederiz
Kadın şairler aşktan bahsettikleri zaman
Bir bahane uydurup baklacılar konserine gitmeyiz.
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Kime bu nefret asi kiz…
29/1/2007 -Kategori: Siir Kosesi
Kime bu nefret asi kiz…
hayata mi
Yoksa yarinlarini calan vicdansizlara mi
Neden kendini sessizlige mahkum ettin
Konus..
azad et kelimeleri
Urkek bir kus gibi cirpinmaktasin..
Gururu ayaklar altina alinmis bir cicek gibisin
Korkuyorsun cunku anlamayacaklarini biliyorsun..
anlayamazlar , cunku senin yasadiklarini yasamadilar
onlar hic ozgurluge hasret kalmadilar ki..
oysa ozgurluk turkuleri soylemek ne guzeldir bir gunes dogusunda..
Bakislarinda aci bir sitem var,
aci veriyor masumca boynunu bukusun..
yanagindan suzulen yaslar yuregimi yakiyor..
kelimelere gerek yok.
anlatiyor acini nemli gozlerin..
azad et yuregini esir alan bu aciyi....
Huzunlu gozlerinde insanlara kuskunluk var
Heran patlayacak bir volkan gibisin
Konussan belki hayata inat
Binlerce ahlar dokulecek dudaklarindan
Aglasan simsekler kopacak gokyuzunden
Firtinalar kopacak yureklerde..
Bulutlar yalniz senin icin aglayacak
Gokyuzu sana aglayacak..
Senin gibi asi kizlara..
Ne aci..kaybedilmis zamana hayiflanmak..
Oysa ne guzeldir umud edebilmek..
ne guzeldir yara almadan yuremek yarinlara..
ozgurluk turkuleri soylemek ozgurce..
sen asi kiz,
yeni savaslara yelken ac..
A. Demir 2004
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Günlerden cumaydı.
29/1/2007 -Kategori: Siir Kosesi
Günlerden cumaydı.
Ben yine beni her dem saran hüznüyle sonbaharı yaşıyordum.
Yine sonunun nereye varacağını bilmediğim yollara dalıyordum.
Hem de bir toprak kokusu hatırına.
Geç kalınmış bir aceleyle özümü arıyordum.
Özenişim bundandı bal sarısına
Ve bir kahverengiye aldanışım...
Yine yağmur yağıyor bu kente
Ben yine yağıyorum.
Yağmura karışıyor hüznüm...
Ve belki de özüm...
Dedim ya iki gözüm günlerden cumaydı.
Penceremden damla damla yağmur taneciklerini izliyorum uzunca bir süre
Zihnimden düşünceler bir bir uçarken ben yine kağıt kaleme geç kalıyorum.
Düşüyor ellerimden sessizce kalem.
En çok dilsizliğine kızıyorum kalemin
Ama sır saklayışına da özenmiyor değilim.
Hani kelimeler dökülsün isterseniz ya sayfalara ...
Aşikar olsun...
Ama bir türlü kaleminiz vermez sırrınızı nankör kağıtlara.
....
Sessizdi,dilsizdi, kalemdi.
Dedim ya sırrı-kademdi.
Sonra günlerden cumaydı.
Evet günlerden cumaydı.
Hani beni her dem gafil avlayan cuma.
Hem sonu hem de başı hatırlatan
Hani o renklerden en çok griyi yakıştırdığım.
Günlerden cumaydı.
Yeryüzü kaldırmıyordu beni , gökyüzü ise çok uzak ...
Hani sığmamıştım yine bu kente.
İki arada bir deredeydim yine anlaşılan....
Yabancı bakışlarım bundandı yıldızlara ...
Ürkek ürkek insanlara...
Sırtını dağlara dayamış bir kentten ne isteyebilirdim beni taşımasından başka.
Celalim hakkı için söyle be dünya!
Benden daha yabancı uğradı mı sana?
Hani gözleri uzaklara dalan,
Hani dilinde hiç duymadığı uzakların melodilerini mırıldanan.
Sonra...
Sonra...dedim ya günlerden cumaydı.
Günlerden cumaydı.
Katar katar posta trenlerinin geçtiği Cuma
Ben yine istasyondaydım.
Bir haber beklediğim yoktu oysa
Beklediğim haber göklerdendi.
Hani yine o her zamanki düşüncelere dalmıştım
Trenler sadece yeryüzünde mi haber taşırlardı?
Göklerden haber getirenleri yok muydu?
Böyle söyler ve dikerdim gözlerimi bulutlara
Bulutların arasından bir tren gelmesini beklerdim.
Dumanı bulutlara karışsın isterdim, sireni çalsın ve sonra istasyonda dursun.
Sonra...
Sonrasını hiç düşünemedim.
Artık anlıyorum ..
Bulutların arasından bir tren gelmeyecek hiçbir zaman.
Dumanı bulutlara karışmayacak.
Haber getirmeyecek.
İçimden trenler kalkacak sadece
Trenler içimde duracak ,yüreğimde .
Sonra bir mektup bulacağım bana bırakılan.
Üzerinde ‘göklerden haber’ yazan.
Her şey bir trendi,
Bir haberdi.
Dedim ya göklerdendi.
Ve yine günlerden cumaydı.
Bircan ÜNAL
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Kime....
15/1/2007 -Kategori: Siir Kosesi
Kime yazilsa bu satirlar
ki, en cok ona dokunsa,
En cok onun icini acitsa, kanatsa yuregini.
Kime yazilsa bu misralar en cok onda volkanlar patlasa,
Uyku girmese gozlerine,
Kime yazilsa ki de, kendine gelse..
Hatirlasa mesela, fani oldugunu,
Anlamsizlassa dunya onda,
Degersizlesse ve siradanlassa.
Hatirlasa mesela,
Olumun en yakininda oldugunu,
Bir nefes kadar yani.
Kime yazilsa bu satirlar ki,
En cok o aglasa,
Islansa yanaklari doktuklerinden..
Kendine gelse
Ve, vaz gecse bu gafletten
Bana yazilsa ve en cok ben anlasam,
Ben yaralansam, uykusuz kalsam,
Karli daglar misali,
Uzerimdeki kar hic erimese.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı