Günlerden cumaydı.
29/1/2007 -Kategori: Siir Kosesi
Günlerden cumaydı.
Ben yine beni her dem saran hüznüyle sonbaharı yaşıyordum.
Yine sonunun nereye varacağını bilmediğim yollara dalıyordum.
Hem de bir toprak kokusu hatırına.
Geç kalınmış bir aceleyle özümü arıyordum.
Özenişim bundandı bal sarısına
Ve bir kahverengiye aldanışım...
Yine yağmur yağıyor bu kente
Ben yine yağıyorum.
Yağmura karışıyor hüznüm...
Ve belki de özüm...
Dedim ya iki gözüm günlerden cumaydı.
Penceremden damla damla yağmur taneciklerini izliyorum uzunca bir süre
Zihnimden düşünceler bir bir uçarken ben yine kağıt kaleme geç kalıyorum.
Düşüyor ellerimden sessizce kalem.
En çok dilsizliğine kızıyorum kalemin
Ama sır saklayışına da özenmiyor değilim.
Hani kelimeler dökülsün isterseniz ya sayfalara ...
Aşikar olsun...
Ama bir türlü kaleminiz vermez sırrınızı nankör kağıtlara.
....
Sessizdi,dilsizdi, kalemdi.
Dedim ya sırrı-kademdi.
Sonra günlerden cumaydı.
Evet günlerden cumaydı.
Hani beni her dem gafil avlayan cuma.
Hem sonu hem de başı hatırlatan
Hani o renklerden en çok griyi yakıştırdığım.
Günlerden cumaydı.
Yeryüzü kaldırmıyordu beni , gökyüzü ise çok uzak ...
Hani sığmamıştım yine bu kente.
İki arada bir deredeydim yine anlaşılan....
Yabancı bakışlarım bundandı yıldızlara ...
Ürkek ürkek insanlara...
Sırtını dağlara dayamış bir kentten ne isteyebilirdim beni taşımasından başka.
Celalim hakkı için söyle be dünya!
Benden daha yabancı uğradı mı sana?
Hani gözleri uzaklara dalan,
Hani dilinde hiç duymadığı uzakların melodilerini mırıldanan.
Sonra...
Sonra...dedim ya günlerden cumaydı.
Günlerden cumaydı.
Katar katar posta trenlerinin geçtiği Cuma
Ben yine istasyondaydım.
Bir haber beklediğim yoktu oysa
Beklediğim haber göklerdendi.
Hani yine o her zamanki düşüncelere dalmıştım
Trenler sadece yeryüzünde mi haber taşırlardı?
Göklerden haber getirenleri yok muydu?
Böyle söyler ve dikerdim gözlerimi bulutlara
Bulutların arasından bir tren gelmesini beklerdim.
Dumanı bulutlara karışsın isterdim, sireni çalsın ve sonra istasyonda dursun.
Sonra...
Sonrasını hiç düşünemedim.
Artık anlıyorum ..
Bulutların arasından bir tren gelmeyecek hiçbir zaman.
Dumanı bulutlara karışmayacak.
Haber getirmeyecek.
İçimden trenler kalkacak sadece
Trenler içimde duracak ,yüreğimde .
Sonra bir mektup bulacağım bana bırakılan.
Üzerinde ‘göklerden haber’ yazan.
Her şey bir trendi,
Bir haberdi.
Dedim ya göklerdendi.
Ve yine günlerden cumaydı.
Bircan ÜNAL
0 yorum yazılmıştır