Asi...

Sehir ve insan...

Wed, 17 Jun 2009 14:07:00 +0300

Yasadiginiz sehre bir anlam yuklediniz mi hic? Ya da yasadiginiz sehir sizin icin vaz gecilmez oldu mu? Vazgecilmez kilan neydi dusundunuz mu hic?

Insan hayatinda mekanlarda vazgecilmez oluyor. Bu illa da o sehrin memleketiniz olmasini gerektirmiyor. Icinde yasadiginiz, umutlerinizi buyuttugunuz, hayallerinizi kurdugunuz, acilarinizi ve ayriliklarinizi yasadiginiz, sevdiklerinizin oldugu bir sehir elbette vazgecilmez, ozeldir. Sizden bir parcadir. Cocugunuzdan soz eder gibi soz edersiniz, kutsalinizdan soz eder gibi. Hatta belki farkinda olmadan kutsallariniz sinifina dahil etmissinizdir.

Sizin icin bu kadar onem arzeden bir sehirden kopmakta o kadar tesirli ve aci olmalidir. Insan sevdiklerinden ayrilinca aci ve hasret duygulariyla karisiktir ya oyle birsey iste. Tarifi imkansizdir, kelimeler kifayetsizdir ya hani, oyle iste. Ayrilirken o sehirden bir yaninizi da orda birakirsiniz hep... Yeni mekanlara baglanmaktan korkarsiniz, belki de bu yuzden alismamak icin cabalarsiniz... Uzulmemek adina, aci cekmemek adina, yabanci kalmayi goze alirsiniz..Yasamak ve yabanci kalmak... Hic kolay degil..... ( devamı )

www.anlamak.com

Mon, 01 Dec 2008 16:29:00 +0200

.. ( devamı )

www.cemaat.com

Mon, 01 Dec 2008 16:27:00 +0200

.. ( devamı )

Olum, ayriliga es....

Fri, 06 Jun 2008 15:57:00 +0300

Hava bozuktu, yagmur gokte tekmil beklemekteydi. Arada bir hissettiriyordu varligini. Fonda bir huzun melodisi. Bense bir cadir altinda yalnizligimla yasiyordum. Kalabalik bir topluluk icinde insanlarin ayri dunyalari ayni ortamda ayriliyordu .Koca bir yalnizlikti hayat ve farkinda degildi insan...

Melodi yuregimde depremler yaparken, yalniz kalabaliklarda gozyaslarima hapsediyordum kederimi ve huznumu.Havaya hakim olan kara bir buluttu, kendini farkettiriyordu da, benim huznume neden olan neydi bilmiyordum.Koca bir bilememezlik icinde bocaliyordum. Dusunuyordum, beynim zonkluyordu, agrilarim sakaklarima variyordu ben bilmiyordum! Bilmedigim farkina variyordum!

Yagmur bastiriyordu, benim de huznum katmerlesiyordu. Hayata dair tek hakikat olumdu biliyordum. Butun kelimelerimin ve duygularimin dize geldigi kelimeydi olum! Hersey olumle duruyordu, zaman islemiyordu sanki. Yagmur farkettiriyordu, huznum artiyordu. Biliyordum, olum es degerdi ayriliga.Bu yuzden kalakaliyordum belki de. Gozyaslarimi azad ediyordum yagmurla birlikte. Olume, ayriliga ve huznume....

.. ( devamı )

Bayram ve cocuk...

Sat, 22 Dec 2007 19:38:00 +0200

Ne zaman yeni bir cift cocuk ayakkabisi gorsem aklima hep cocuklugumdaki bayramlar gelir ve

cocuk olmanin nasil da guzel oldugunun farkina varirim. Buyumek sandigim gibi guzel degilmis aslinda. Buyuyunce bayramlar da bayram olmaktan cikip yuk halini alir oldu. Oysa cocukken iple cekerdik bayram sabahini. Bayramliklarimizi bas ucumuzdan eksik etmez sabahi zor ederdik. Fiyakali ayakkabilarimizi giyer bayram harcliklari alir, oyunlar oynardik yasitlarimizla. Bayram demek yeni elbiseler, bir cift papuc, koparabildigimiz kadar harclik ve seker demekti bizim icin. Cocukken bayrama erismek guzeldi. Keske o cocuk coskusu hala olsa...Ellerimize kinalarimizi yaksak ve yeni bir bayrama eristigimiz icin Rahman'a sukurlerimizi eksiksiz yapabilsek...

.. ( devamı )

Mavis Bakisli...

Fri, 21 Dec 2007 01:14:00 +0200

Kurban bayraminda, kurban olmanin ( etmenin ) bir et yeme eylemi olmadiginin bilincine erisecegimiz bayramlara insaAllah...

.. ( devamı )

gel-gitler...4

Sun, 16 Dec 2007 21:44:00 +0200

Saglam sandigim butun kalelerim birer birer yikiliyordu. Uzun yillar dogruluguna inandigim hersey zelzeleye tutulmuslardi. Gelecege ait duslerim vardi gercege donusturmek inanciyla. Oysa duslerim kabusa donusuyordu. "Yikilma sakin" diyordu ya sair, sanki inadina yikiliyordum. "Sana durlanmis kelimeler getirecegim" diyordu. Ben yine inadina kirlenmemis kelimeler biriktiriyordum. Kullanmaya kiyamadigim kelimeler biriktiriyordum. Saniyordum ki, yada oyle biliyordum, kirlenmeyen kelimeler daha degerlidir. Oysa kirlenmemis kelimenin temiz olmanin ne demek oldugunu, durlanmak ihtiyacini bilemiyecegini, bilmiyordum. Surlarim savas halindeyken ben teyakkuzda bekliyordum yikilmak korkusuyla, belki de teslim olmak. Kalelerim bir bir duserken, ben kendime yenik dusuyordum, kendime teslim oluyordum.

.. ( devamı )

Yıkılma Sakın / Ismet Ozel

Sun, 09 Dec 2007 23:07:00 +0200

Yıkılma Sakın

Sana durlanmış kelimeler getireceğim
pörsümüş bir dünyayı kahreden kelimeler
kelimeler, bazıları tüyden bazısı demir
seni çünkü dik tutacak bilirim
kabzenin, çekicin ve divitin
tutulduğu yerden parlayan şiir.

Zorlu bir kış geçirdim, seninki gibi neftî
acıktım, bitlendim, bir yerlerim sancıdı
sökmedi ama hoyrat kuralları faşizmin
çünkü kalbim aşktan çatlayıp yarılırdı.
Her sabah çarpışarak çekilirdi karanlık alnacımdan
acılar bile duymadım kof yürekler önünde
beynim her sabah devrimcinin beyniydi
ayaklarım donukladı gelgelelim
sağlığın yerinde mi?

Yaraların kabuğu kolayca kaldırılıyor
halkın doğurgan dünyasına dalmakla
onların güneşe çarpan sesini anlamayan
dört duvarın, tel örgünün, meşhur yasakların sahipleri
seyir bile edemezken içimizdeki şenliği
yılgı yanımıza yanaşamazken
bizi kıvıl kıvıl bekliyorken hayat
yıkılmak elinde mi?
Boşuna mı sokuldu bankalara
petrol borularına kundak
kurşun işçinin boynunu boşuna mı örseledi
varsın zindanların uğultusu vursun kulaklarımıza
yaşamak
bizimçün dokunaklı bir şarkı değil ki.
Bu yürek gökle barışkın yaşamaya alışmış bir kere
ve inatla çevrilmiş toprağın çılgarına
yazık ki uzaktır kuşları, sokaklarıyla bizim olan şehir
ama ancak laneti hırsla tırpanlayamamak koyuyor insana
öpüşler, yatağa birden yuvarlanışlar
sevgiyle hatırlansa bile hatta.

Köpüren, köpürtücü bir hayatın nadasıdır kardeşim
bütün devrimcilerin çektikleri
biliriz dünyadaki yorgunluk habire mızraklanır
dağlarda gürbüz bir ölümdür bizim arkadaşlarınki
pusmuş bir şahanız şimdilik, ne kadar şahan olsak
ama budandıkça fışkıran da bizleriz
ölüyoruz, demek ki yaşanılacak.

.. ( devamı )

gel-gitler 3...

Fri, 07 Dec 2007 00:03:00 +0200

Birakmistim artik gecmis ile ugrasmaktan, surekli yaralanmaktan. Yaralarimi sarmaliydim bir bir. Bu sekilde kendimi ne kadar telkin etmeye calistiysam da unutulmuyordu. Yasananlar silinmiyordu hayattan, hafizadan. Dinledigim bir melodi yuregimi yakiyorsa, damlalar bosaliyorsa yanaklarima, yuregim aciyorsa... Nafile unutma cabalarim. Insanoglu ne diye unutmak ister ki yasadiklarini, o unutsa da hatirlatacak olan vardir mutlaka. Hesabi unutsa da insan hatirlatiyor ona zaman...

.. ( devamı )

gel-gitler 2...

Fri, 16 Nov 2007 23:16:00 +0200

Huzun, kendimi en yakin hissettigim duygu. Nedendir bilmem ne cok mutlu olmayi istiyorum su dunya hayatinda, nede cok karamsar. Karamsar olmak inancima ters. Bunun bilincindeyim. Lakin an oluyor bundan kendimi alamiyorum. Yine de oyle anlarda hani bir cocugun yeni yurumeye baslamasinda ki dususleri olur ya. Zoraki bir kalkis tekrar ayaga ve yurumeye devam etme eylemi, oylesi birsey. Her karamsarlikta bir insirah iyi gidiyor. "Her zorlukla beraber bir kolaylik vardir" ayeti yuregime su serpiyor. "umutsuzluga dustugunuzda dostunuz iblis olur" sozunu animsayinca irkilir ve kendime gelirim. Bilirim ki, "bu dunya hayati bir oyun ve eglenceden ibarettir." Buna ragmen kendime en cok huznu yakistiririm. Icinde yasadigimiz alemde mutluluk adina birseylerin eksik olduguna inaniyorum. Belki de bu dunya hayatinin geciciligi, gelip gidisimiz. Nedendir bilmem hep bir misafirmisim hissi vardir bende. Goc etmekten, bir yerden bir yere tasinmaktan nefret etmeme ragmen sabit olma taraftari bir durus sergilesemde hayatta, tam bir kalici eylem icinde olamiyorum. Huzun belki de bu yuzden yakin bana. Belki de hep kaybetme korkusu, dedi ve uzaklara bakti.

.. ( devamı )